Tove Ditlevsen (1917-1976)

HET BEDROG

Ongeschikt om te voldoen

aan ’n hele rits duistere verwachtingen

die mijn aanblik dagelijks bij je wekt,

ben ik tot ’n onuitputtelijke bron

verworden van jouw bittere razernij.

Ja, echt bedrogen ben je.

Want ik ben en blijf een vreemde,

een die jou niet aangaat, die je rust verstoort.

Alleen, dat ben ik altijd al geweest, 

’k ben niet - zoals jij denkt -

veranderd, of ’t moest door de jaren komen,

door ervaring, kennis en misschien

iets meer van onwil om

te lijken op die vrouw uit je verbeelding.

Voor vrouwen in het makkelijker. We zijn 

wat minder teleur te stellen, niet zo gauw ook.

Jouw vreemdheid is duidelijk. Ik zie: 

je bent jezelf. Maar ben al evenmin

als jij tot die grote liefde in staat:

anders houden van eigenschappen

dan die we elkaar voorlogen.

Daar staan we dan. Twee mensen. Alleen.

Maar een beweging even onbewust

als van een bloem die zachtjes naar de zon toedraait

maakt mijn gezicht soms weerloos

en wekt jouw oude, razende verwachtingen weer op.

Je omarmt me. Opnieuw in je armen houd je haar

die nooit voor een ander heeft bestaan.

’k Verzet me en verlaat gelijkertijd mezelf,

vernederd, bevangen door een sleetse tederheid

voor degene die jij denk ik niet meer bent.

Uit Den hemmelige rude. København : Hasselbalch, 1961 

(Omslagill. Ib Spang Olsen)
Courtesy Gyldendal Group Agency, København 
Copyright Dutch translation © 2021 by Willem M. Ouwerkerk
Illustratie: ‘Tove D. warholized’, by Willem M. Ouwerkerk, 2021 

Tove Ditlevsen (1917-1976)

click to enlarge

DE EEUWIGE DRIE

Twee mannen zijn er op aarde

die ik steeds maar weer tegenkom,
de een is degene van wie ik hou,
nummer twee houdt van mij, andersom.

De ene huist in mijn duister gemoed
en toont zich in nachtelijke dromen,
de ander staat aan de deur van mijn hart,
nooit laat ik hem binnenkomen.

De een schonk mij een lentevlaag
van geluk, ’t ging voorbij, voorbij, al te vlug,
de ander gaf me zijn hele leven,
geen uur kreeg hij ooit ervoor terug.

De een doet het lied van het bloed 
in zuiver en vrij minnespel bruisend klinken,
de ander verglijdt met de trieste dag,
waarin de dromen verdrinken.

Iedere vrouw staat in tussen die twee,
verliefd, bemind en rein ─ 
misschien eens in de honderd jaar komt ’t voor   

dat ze samensmelten tot één.

Uit Lille verden. København : Athenæum, 1942

Courtesy Gyldendal Group Agency, København 

Copyright Dutch translation © 2021 by Willem M. Ouwerkerk

Illustratie: ‘Tove D. anno 1942’. Mixed media. By Willem M. Ouwerkerk, 2021 

Video: Tove Ditlevsen leest ‘De eeuwige drie’ (De evige tre). Deens

Tove Ditlevsen beleeft momenteel een internationale revival; ook in Nederland staat haar werk volop in de belangstelling, zie de onlangs verschenen vertalingen van haar Kopenhagen-trilogie. Lees uitgebreid over haar werk en veelbewogen leven in Wikipedia (Ned. versie bezocht op 5 april 2021).