Lene Malmstrøm (1953)

VAST NIKS BIJZONDERS

De patiënt krijgt maar niet over zijn lippen
dat hij vergeten is
wat er gezegd werd bij de zaalronde
ze zullen maar denken
dat hij niet goed wijs is
die vent die hier maar ligt
en alles op een presenteerblaadje krijgt aangereikt
en zich om niks anders dan zichzelf
hoeft te bekommeren
maar ze zeiden iets net voor ze weer gingen
bezigden een woord dat hij niet meer weet
wonderlijke bewoordingen
vast niks bijzonders
maar het was de manier waaróp ze het zeiden
alsof ze er opeens spijt van hadden
alsof er misschien toch nog
iets mis was
alsof het misschien toch nog
wel even zou duren
voor hij uit bed mocht en naar huis
alsof hij zich misschien maar beter kon voorbereiden
op het een of ander
eigenlijk had hij net willen vragen
wat ze bedoelden
toen ze zeiden wat hij nou net niet meer weet
maar toen kon het plotseling niet meer
want hij kwam tot de ontdekking
dat hij helemaal de woorden niet had
die hij nodig had
en zij hebben wel wat anders te doen
dan daar de hele dag
op hem te staan wachten
dus hij lachte ze maar een beetje toe
en deed alsof er helemaal niks was
wat hij niet meer wist
alsof er daar ergens op zaal
helemaal geen woord rondfladderde
dat hem maar kwaadaardig aan bleef staren.


Lene Malmstrøm (1953) is dichter en werkt in/publiceert over de gezondheidszorg. 'Vast niks bijzonders' is afkomstig uit de bundel ziekenhuisgedichten Hegn : hospitalsdigte. København, 1978. Zelf schrijft ze erover: "Alle gedichten zijn gebaseerd op wat ik meegemaakt heb bij het dagelijkse werk op verschillende afdelingen in mijn eerste twee jaar als leerling-verpleegkundige." Malmstrøm geeft zeer invoelend het woord aan leerlingen, verplegenden, artsen en patiënten; hun gevoelens en onderlinge machtsverhoudingen. 

Vertaald met vriendelijke toestemming van Lene Malmstrøm. Copyright Dutch translation © 2023 by Willem M. Ouwerkerk 

Hans Vilhelm Kaalund

DE RATTEN

Zeg rat, jij dief! Hoe flik je ’m dat,
Dat je toch altijd eitjes jat
Brutaalweg uit mijn eierrekje?
Nooit viel er ook maar één kapot...
De rat dacht schalks, met lachend bekje: 
Wacht jij maar tot het donker wordt!

En toen, bij ’t vallen van de nacht,
Gingen de ratten aan de slag:
Een oude rat lag op zijn rug, als sleperswagen;
Zijn poten hield hij stevig om het ei geslagen;
De ratten werkten als een paard en trokken aan zijn steert,
Zo sleepten z’een voor een de eieren weg, het liep gesmeerd.

Ill. J.T. Lundbye

Uit Fabler for Børn: et halvhundrede Billeder / tegnede af J.T. Lundbye; til Tekst af H.V. Kaalund. Kjøbenhavn, 1845

Bekijk het hele boek in de eerste uitgave van 1845. 
Wikipedia over HV Kaalund  (1818-1885) - (in het Engels en andere talen.)
 
Klik op ills. om te vergroten.

Photo Kaalund-bust courtesy user: Daderot / Wikimedia Commons / Public Domain, licensed under the Creative Commons CC0 1.0 Universal Public Domain Dedication

3e druk, 1880

11e druk, 1934

Stephan Sabinsky

100

Over honderd jaar
ontvouwen de bloemen zich
precies als nu
uit hun sluimer

Al de rest
wordt op geluidsband vastgelegd
waarin je heen
en weer kan spoelen

In ’t koele bibliotheekdepot
hoorde ik je stem
en ik knipte ’m uit

Twee glazen water
En je staat in m’n kamer


Stephan Sabinsky (Kopenhagen 1974) studeerde Deens en rechten. Hij publiceerde meermaals poëzie in het gerenommeerde literaire tijdschrift Hvedekorn. Eigen gedichten zijn af en toe te vinden op zijn instagram-account over poëzie digtgram. Het gedicht ‘100’ is eerder verschenen in Hvedekorn 2003 nr 2. Met dank aan Stephan Sabinsky.

Carsten René Nielsen

foto Preben Stentoft 

KOELKAST

Ik werd wakker in mijn koelkast en vroeg me af of het misschien niet tijd werd om minder te gaan drinken. Besloot desalniettemin te blijven zitten om het klimaat en de lichtverhoudingen te bestuderen. Stel je voor, het begon te sneeuwen, en zelden heb ik een mooiere schemering gezien. Erwten hingen fonkelend aan de nachtelijke hemel, de bodem was bezaaid met eieren. Net als met al het andere is zelfs de beleving van ware schoonheid afhankelijk van een zekere gematigdheid, dus de vraag was of iemand mij kon horen. ‘Mag ik er nu uit?’ vroeg ik aarzelend, ‘mag ik?’

Uit: Enogfyrre ting: prosadigte. København: Ekbátana, 2017

‘Koelkast’ is vertaald door Geart Tigchelaar en is eerder, samen met een drietal andere prozagedichten uit Enogfyrre ting, verschenen in Awater 2020-1 (Winter). Een vertaling van de volledige bundel is in voorbereiding. Met dank aan dichter en vertaler. 

Website van Carsten René Nielsen (Deens en Engels)

Anonyma / anonymus

DE NACHT

Mijn schaduw jouw schaduw
De nacht is nu
en hij geeft ons hart
een onbeschrijfelijke paarse kleur

Hij laat ons dansen onder
het schitterende oog van de maan
Met jou en met mij
en met het wondermooie niets van de nacht

Is dat alles of niets
Nee
Jij en ik zijn het
Maar wie ben jij?


Vert. van anonieme publieksbijdrage, in handschrift, in Collected Poems, onderdeel van installatie in Pipilotti Rist's tentoonstelling Åbn min lysning/Open My Glade. Humlebæk, Louisiana Museum of Modern Art, 2019

Stephan Sabinsky

GEDICHT EN DROOM

Het gedicht leest wat wordt het gedicht
de droom droomt verder
Het gedicht wil weten wat het wordt
als het groot is
de droom droomt heel ergens anders van
De details moeten in toom gehouden
de droom probeert niemand te veroordelen
Gedichten willen opgroeien als iedereen
dromen stellen geen eisen
Het gedicht krijgt z’n details onder het lezen
de droom ontvouwt zijn bijzonderheden pas
als hij door niemand meer gedicht wordt
Daarom is het duidelijk
dat het is afgelopen met dat dromen
en is ’t al net zo evident
dat het uit is met dat dichten over dromen


Stephan Sabinsky (1974) studeerde Deens en rechten. Hij publiceerde regelmatig poëzie in het gerenommeerde literaire tijdschrift Hvedekorn. Eigen gedichten zijn tegenwoordig af en toe te vinden op zijn instagram poëzie-account digtgram, waar in 2019 ook Gedicht en droom (Digt og drøm) is verschenen. Het kan gelezen worden als een beschrijving van het proces van het dichten/schrijven; de dynamiek van bewuste en onbewuste drijfkrachten daarin. Met dank aan Stephan Sabinsky.